Kin-Stoqueu-Niaster

«
C'est Kin l'éparpillée au long des chemins creux
Qui s'accroche au coteau dans ses sentiers ombreux.

C'est Stoqueu solitaire alanguie en ses prés
Où rayonne la paix sous un soleil moiré.

C'est Niaster l'antique à flanc de son plateau
Où l'on chercher en secret la chanson du flûteau
»

Lambert Radoux

Tweelingdorpjes, de één is gebouwd op een plateau, de ander tegen een heuvel aan.

Kin, dankt zijn naam oorspronkelijk aan het Keltische woord "Keen" (top) of "Caunos" (berg).
Het dorp werd gesticht door pottenbakkers welke hier leemlagen hadden ontdekt. De ijzermijnen werden tot de helft van de 19e eeuw geëxploiteerd en hiermee werden de fabrieken van Dieupart bevoorraad.

In het hart van het dorpje, achter het monument, bevindt zich een rij heel oude optrekjes, sommigen met een nisje in de gevel.

Vergeet niet om de chantoir te gaan bezoeken (grote put waar al de verschillende waterstroompjes samen de grond invloeien en hier belangrijke onderaardse galerijen vormen).